Eynesil Çepni mi?
Giriş: Anlatılacak Bir Hikâye Vardı
Kayseri’nin soğuk kış akşamlarında, bir çay içip saatlerce yazı yazma alışkanlığım hiç bitmedi. Bugün ise bilgisayarımın başına oturduğumda, zihnimde yoğun bir şekilde tek bir soru var: Eynesil Çepni mi? Gerçekten de birinin hayatında, adını anarken yüreğinde bir sızı bırakacak kadar büyük bir anlam taşıyan bir soru bu. Bunu sadece bir yer, bir köy ya da bir soy ismi olarak görmek kolaydır. Ancak bir de işin içine duygular girdiğinde her şeyin bambaşka bir hali vardır.
Eynesil Çepni mi? diye sormak, bir dönemin kaybolmuş izlerini aramak gibi bir şey. Bunu ilk duyduğumda bu kadar etkilenmeyeceğimi sanmıştım ama işler hiç de öyle gitmedi. Şimdi, belki de hikâyenin sonlarına yaklaşıyoruz; belki de henüz başlamadık. Ama ne olursa olsun, hep bir belirsizlik var. Anlatacak çok şeyim var, bu yazı belki de ilk kez duygularımı tam anlamıyla dökme fırsatı verecek.
—
Bir Kapanan Kapı: Hayal Kırıklığı
Geçen yaz, Eynesil’e gitme hayali kurarken her şeyin bir anda parlayacağını düşünmüştüm. Düşünsenize, Kayseri’nin sıcaklığından uzaklaşmak, farklı bir atmosferde “Çepni” soyadının köklerine daha da yaklaşmak. Ne kadar heyecanlıydım! Eynesil, Trabzon’a bağlı bir ilçe ve yıllarca, sadece harita üzerinde okuduğum bir yerdi. Ancak benim için, Çepni soyadının temsil ettiği bir geçmiş vardı. Bunu görmek, anlamak ve belki de bazı sorulara yanıtlar bulmak istiyordum. Hani, bazen bir kök arayışına düşersiniz ya, işte o his.
Hazırlıklarım bitmişti. Tren biletim alınmıştı, valizim neredeyse hazırdı. Ama bir şey eksikti; bir kapı kapanmıştı. İlgili yerlerden aldığım bilgiler, Eynesil’de Çepni’ye ait çok fazla iz olmadığına dair bana bir haber gönderdi. Yani o kadar hazırlık yapmıştım, saatlerce araştırmalar yapmıştım, ama o topraklar bambaşka bir geçmişi ve gerçekliği saklıyordu. İçimi bir hayal kırıklığı sardı. Bir düşün, bu kadar yolculuk yapmayı planladım, ama bir şey eksikti. Çepni kültürü orada yoktu. O eski geleneklerin toprakları, şimdi sadece bir yer ismi gibi kalmıştı.
O an, içimde bir boşluk vardı. Düşüncelerin karıştığı, ne olduğunu anlamadığın bir an gibi. Eynesil Çepni mi? sorusunu kafamda sorarken, içinde belki de çok uzun zamandır büyüttüğüm bir düş vardı. Ama hayal kırıklığı, o düşü yerle bir etmişti.
—
Bir Yola Çıkış: Umut ve Yine Umut
Hikâyenin ilginç kısmı ise şu: Bazen en büyük hayal kırıklığı, seni en güzel yerlere götüren ilk adımdır. Eynesil’de istediğimi bulamadım diye pes etmek, hayatıma engel koymak istemedim. O yolculuktan sonra, yine de başka bir yönü keşfetmeye karar verdim: Eynesil Çepni mi? sorusunun cevabını almak için elimdeki ne varsa onu kullanmak! Belki de bu, bir anlamda geleceği şekillendirecek bir adımdı.
Umut, aslında en güçlü duygulardan biridir. Belki de başkalarının görmediği yerleri görmek, belki de kaybolmuş olan bir geçmişi yeniden bulmak için bir yolculuğa çıkmak gerekir. Eynesil Çepni mi? diye sormak, bir anlamda sadece o yerin adını sormak değildir. Aynı zamanda geçmişin, köklerin ve çok eskiden kaybolmuş olan bir kimliğin arayışı olabilir. Bununla birlikte, umudu kaybetmek istemedim.
Geceleri saatlerce düşünüp yazdım. “Eynesil” kelimesi bir garip anlam taşıyor şimdi. Hem umudu, hem hayal kırıklığını barındıran bir isim. Yazdıkça yazdım. Geçmişime, soyadımın temsil ettiği her şeye bir şekilde bağlandım. Belki de Eynesil, Çepni soyadımın geçmişine dair hissettiklerimdi. O topraklar, beni bir şekilde kendime doğru çekiyordu. O kadar uzak, ama bir o kadar yakın.
—
Bir Sorunun Derinliği: Kökler, Kimlik ve Gelecek
Bir düşün, Eynesil Çepni mi? sorusu bir kimlik meselesi. Herkesin içinde kaybolmuş bir parça vardır. Kimisi bunu geçmişin, kimisi de geleceğin bir parçası olarak görür. Bizler, her zaman bir yerlerden gelip, bir yerlere giderken, yaşadığımız topraklar da bizim kimliğimize dahil olur. Ben de işte böyle bir kimlik arayışı içindeyim. Köklerime, soyadıma, adımın arkasındaki anlamlara dair bir şeyler arıyorum.
Eynesil’de bulunamadığım şeyi burada, Kayseri’de bulabileceğimi düşündüm. Çünkü Eynesil sadece bir yer adı değil, bence bir his. İnsan, bir yerden başka bir yere gitse de, o his hep peşinden gelir. Çepni soyadı, belki de bu duyguyu en çok taşıyanlardan biri. O yüzden de bu soğuk kış gecelerinde, yazımı yazarken “Eynesil Çepni mi?” diye soruyorum. Geçmişin kaybolmuş izlerini ararken, bir yandan da geleceğe umutla bakıyorum.
—
Sonuç: Bir İsim, Bir Kimlik ve Bir Yolculuk
Belki de sonuna kadar ulaşmadım, belki de hala biraz kaybolmuşumdur. Ama bir şey kesin: Eynesil Çepni mi? sorusunun cevabı, belki de sadece bir isim değil. Köklerimizin peşinden gitmek, kimliğimizi bulmak ve hayatta bir iz bırakmak adına attığımız her adımda bir anlam taşıyor. Hayal kırıklıkları, umutlar ve kaybolan izler bir araya geldiğinde, bambaşka bir hikâye doğuyor.
Bilmiyorum, belki de bir gün o topraklara gidip her şeyi daha net anlayacağım. Ama şimdi, bir kez daha soruyorum: Eynesil Çepni mi?